Πέραν τα λουλούδια και τα δώρα, η μέρα που είναι αφιερωμμένη στη γυναίκα, σήμερα, έχει εμπορευματοποιηθεί τόσο πολύ που έχουμε ξεχάσει τον πραγματικό της λόγο που υφίσταται αλλά και το μήνυμα που θέλει να περάσει... 

Η παγκόσμια ημέρα της γυναίκας γιορτάζεται κάθε χρόνο στις 8 Μαρτίου ως την ημέρα μνήμης των αγώνων που έγιναν για τα δικαιώματα των γυναικών. Εκείνη τη μέρα του 1857 εργάτριες κλωστοϋφαντουργίας στη Νέα Υόρκη διαδήλωναν κατά των άθλιων συνθηκών εργασίας αλλά και των πολύ χαμηλών μισθών.



Το 1908 περίπου 25.000 γυναίκες ξεχύθηκαν στους δρόμους της Νέας Υόρκης. Ήταν νεαρά κορίτσια και κυρίως μετανάστριες, οι οποίες δεν φοβήθηκαν, τόλμησαν και ύψωσαν τη φωνή τους κατά των άθλιων και βάναυσων συνθηκών στον οποίο δούλευαν για ψίχουλα. Δημιούργησαν ένα κίνημα κατά των εργοδοτών και αυτό συνολικά διήρκησε σχεδόν τέσσερις μήνες. Τα αφεντικά των εργατριών ήταν εθισμένα στο πλούτο από την ιδέα της μαζικής παραγωγής ανδρικών πουκαμίσων και το μόνο που έκαναν ήταν να "κόβουν" και να πηγαίνουν προς τον πάτο, τους ήδη εξευτελιστικά μικρούς μισθούς καθώς και να επεκτείνουν τα ωράρια εργασίας.


Το 1909 γιορτάστηκε για πρώτη φορά η "Διεθνής ημέρα της γυναίκας" από το σοσιαλιστικό κόμμα της Αμερικής ενώ το 1911 επίσης καθιερώθηκε και από την σοσιαλιστική διεθνή. Στη Ρωσία, η φεμινίστρια Αλεξάνδρα Κολοντάι μετά την οκτωβριανή επανάσταση έπεισε τον Λένιν και καθιέρωσε την 8η Μαρτίου ως επίσημη αργία για τη χώρα.

Η ημέρα της γυναίκας δεν σημαίνει μόνο λουλούδια, δώρα και αγκαλιές. Καλό θα ήταν να μην περιμένουμε μόνο αυτή την επετειακή ημέρα για να εκφράσουμε τα συναισθήματά μας προς το ωραίο φύλο.

Η ημέρα της γυναίκας θέλει να περάσει και ένα μήνυμα το οποίο απαιτεί να τους αναγνωριστεί το δικαίωμα που ήδη θα έπρεπε να απολαμβάνουν.

Την ουσιαστική ισότητα, την τυπική ισονομία και το «ίσης αμοιβής για ίσης αξίας εργασία»