Ανήκω στους ανθρώπους που θεωρούν πως τα περισσότερα πρόσωπα στη showbiz του σήμερα είναι εφήμερα και όλο αυτό το ψεύτικο lifestyle πλασάρει μία πλασματική ευτυχία και ως επί το πλείστον, κινείται στα πλαίσια μίας επιφανειακής ζωής καθαρά για το φαίνεσθαι.

Η πρόσφατη περίπτωση του Θοδωρή Μαραντίνη και της Σίσσυς Χρηστίδου με απασχόλησε το ομολογώ. Σε τέτοιο βαθμό ώστε να αποφασίσω ένα γράψω ένα άρθρο αποκλειστικά και μόνο για αυτό το θέμα, ξετυλίγοντας διάφορες σκέψεις, οι οποίες ξεπήδησαν από μέσα μου. Ούσα ένα άτομο που δεν ασχολούμαι ιδιαίτερα με τις περισσότερες διασημότητες της Ελληνικής και ξένης showbiz, ομολογώ για δεύτερη φορά πως αισθάνθηκα ιδιαίτερα προβληματισμένη όταν σε μία τυχαία αναζήτησή μου στο Διαδίκτυο, διάβασα πως παίρνουν διαζύγιο. Δεν ντρέπομαι να παραδεχτώ πως για πρώτη φορά στεναχωρήθηκα για κάποιο διάσημο ζευγάρι, καθώς και εγώ πίστευα πως ζουν την <<τέλεια>> αγάπη που τόσο πολύ προσπαθούσαν να μας δείχνουν.

Πολλές σκέψεις ξύπνησαν από μέσα μου καθώς διάβαζα το γεγονός αυτό. Σκέψεις για το ποια γεγονότα σε αυτή τη ζωή είναι τελικά αληθινά και ψεύτικα, για το πόσο η <<τέλεια>> και αψεγάδιαστη ζωή που θέλουμε να δείχνουμε προς τα έξω ισχύει και στην πραγματικότητα. Πόσο τελικά το Istangram φανερώνει την τέλεια σχέση; Και εντέλει, για ποιο λόγο κάποιος να προβάλλει σε τέτοιο ασφυκτικό βαθμό την τέλεια ζωή, οικογένεια ή σχέση του; Για ποιο λόγο να ξέρεις τόσο λεπτές πληροφορίες για τη ζωή μου;

Για ακόμα μία φορά επιβεβαιώνεται η άποψη πως όσο περισσότερο κραυγάζει κάποιος για την υποτιθέμενη ευτυχία του, τόσο η αλήθεια που θέλει να δείχνει εξωτερικά δεν ισχύει. Ο άνθρωπος που πασχίζει να δείξει στους άλλους την τέλεια ζωή του, στην πραγματικότητα προσπαθεί κάτι να κρύψει. Και αυτό, διότι την ευτυχία –όταν είναι πραγματική- τη βιώνεις εκείνη τη στιγμή και δεν τη φωνάζεις να σε δουν οι άλλοι.

Με θλίβει να βλέπω μικρά παιδιά να γίνονται τα εύκολα θύματα για γρήγορη δημοσιότητα. Με στεναχωρεί όταν βλέπω μικρές ψυχές να βρίσκονται στη μέση μίας παράλογης δημοσιότητας και να επηρεάζονται από ένα σωρό αρνητικά σχόλια και τη δημοσιοποίηση τόσο προσωπικών θεμάτων τα οποία στην τελική, δεν αφορούν και κανέναν.

Χρειάζεται μέτρο η έκθεση της προσωπικής μας ζωής. Χρειάζεται σεβασμός στην ψυχή των παιδιών, αν υπάρχουν. Και πάνω από όλα, χρειάζεται εσύ ο ίδιος να συνειδητοποιήσεις πως αυτό που λάμπει δεν είναι πάντοτε χρυσός….